ตราประจำสาขาวิชา

ตราประจำสาขาวิชา
“ตราวรรณศาสตร์อีสาน” เป็นตราประจำสาขาวิชาภาษาไทย ประกอบด้วย
“หลักศิลาจารึก”     หมายถึง ภาษาไทย ต้นกำเนิดแห่งวิชาภาษาไทย
“สิมอีสาน”             หมายถึง ท้องถิ่นที่สาขาวิชาภาษาไทยตั้งอยู่ในเขตภาคอีสาตอนบน  เป็นสถาปัตยกรรมล้านช้างอันเป็นสถาปัตยกรรมในเขตลุ่มน้ำโขง
“เส้นลายขอก่าย”    หมายถึง ภูมิปัญญาของชนชาวอีสานในเขตเทือกเขาภูพานแอ่งสกลนคร
“อักษรธรรมอีสาน”  แปลความหมายได้ว่า สาขาวิชาภาษาไทย
“อักษรไทย            คำว่า สาขาวิชาภาษาไทย”   สื่อความถึงสาขาวิชาภาษาไทย
“อักษรไทย            คำว่า มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร” สื่อความหมายถึง สังกัดที่สาขาวิชาตั้งอยู่  คือ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
 
 มีสีสัญลักษณ์ตราประจำสาขาวิชาภาษาไทย 3 สี คือ
“สีส้ม”   หมายถึง           ความเจริญรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น และยังเป็นสีประจำคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
“สีขาว” หมายถึง           ความคิด ความรู้ ความศรัทธาที่มีต่อศาสตร์วิชา
“สีเทา”  หมายถึง ความสุขุม  ความกล้าหาญ ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคใด ๆ

สีประจำสาขาวิชา

สีแดงอิฐ เป็นสีผืนดินแห่งดินแดนที่ราบสูงเขตเทือกเขาภูพาน เป็นสีของดินแดงหรือศิลาแลงที่แสดงถึงเอกลักษณ์และตัวบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่สาขาวิชาภาษาไทยตั้งอยู่
คำขวัญประจำสาขาวิชาภาษาไทย
“เสฏฺฐนฺทโท เสฏฺฐมุเปติ ฐานํ ผู้ให้สิ่งที่ประเสริฐ ย่อมถึงฐานะที่ประเสริฐ”
 
 ดอกไม้ประจำสาขาวิชา
“ดอกฝ้าย” หมายถึง ความอดทนและเรียบง่ายไม่หรูหรา ดังวิชาชีพครูที่ต้องใช้ความมานะพยายาม อดทน ในการทำหน้าที่ด้วยจิตวิญญาณแห่งความเป็นครู เช่นเดียวกับชุดข้าราชการครูที่มีสีน้ำตาลอันเป็นสีของดิน ให้ครูเป็นเช่นดินอยู่กับทุกสังคมทุกสิ่งแวดล้อมได้ ปรับตัวเองให้เป็นดินที่ปลูกอะไรก็ขึ้น ทนร้อนทนฝน